نیروهای طراحی مودال سامانه میراگر: نیروهای طراحی مودهای اصلی و
باقیمانده سامانه میراگر باید بر اساس نوع میراگر و تغییر مکان ها و سرعتهای طراحی مودال طبقه بر اساس بند ۷-۳-۵-۳ (روش تحلیل طیفی) و یا بند ۷-۳-۶-۳ (روش استاتیکی معادل) محاسبه شوند. در صورت لزوم، تغییر مکانها و سرعتهای طراحی مودال محاسبه شده، باید برای رسیدن به تغییر مکانها و سرعتهای بدست آمده از روش تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی (بند ۷-۳-۴) افزایش داده شوند. برای میراگرهای وابسته به تغییر مکان، نیروهای طراحی لرزهای باید بر اساس حداکثر نیروی ایجاد شده در این ∆ میراگرها در تغییر مکانهایی تا تغییر مکان نسبی طراحی طبقه D باشد. برای میراگرهای وابسته به سرعت نیز نیروی طراحی لرزهای در هر مود ارتعاشی باید بر اساس حداکثر نیروی میراگر در سرعتهای ایجاد شده تا سرعت طراحی طبقه در مود مورد نظر تعیین گردد. در تغییر مکانها و سرعتهای مورد استفاده در تعیین نیروهای طراحی سیستمهای میرایی در هر طبقه، باید زاویه قرارگرفتن میراگر نسبت به افق و اثر افزایش پاسخ ناشی از حرکات پیچشی لحاظ شود. Q،