حد بالای بازه زمان تناوب سازگاری طیفی برای همه سازهها بجز سازههای دارای جداساز ۲T T ۰۲T لرزهای، u است. حد پایین برابر کمترین دو مقدار l و u در نظر گرفته میشود. T T نحوه تعیین l و u در بند ۲-۱۰-۱-۱ بیان شده است. برای سازههای دارای جداساز لرزهای، حد بالای بازه زمان تناوب سازگاری در روشهای ۱۲۵T T مقیاس دامنه و یا انطباق طیفی برابر با M میباشد. M باید با استفاده از مشخصات T کران پایین سامانه جداساز تعیین شود. حد پایین این بازه تناوبی برابر با زمان تناوب ۲ سازه دارای جداساز (تعیین شده با استفاده از مشخصات کران بالای سامانه جداساز) خواهد بود که نباید از زمان تناوب اصلی روسازه با پایه ثابت بیشتر شود. در خصوص مولفه قائم، حد پایین این انطباق، بزرگترین دو مقدار ۰۱ ثانیه و کمترین زمان تناوبی که در آن میشود. مشارکت جرمی قابل توج هی در جهت قائم رخ میدهد، انتخاب برای سازههای دارای میراگر لرزهای، بازه زمان تناوب مورد استفاده در روشهای مقیاس دامنه و یا انطباق طیفی همانند سازههای متعارف است. در تعیین زمان تناوبهای ارتعاشی میبایست از مشخصات اسمی میراگرها در تراز زلزله بیشینه مورد نظراستفاده شود.
فصل سو م
ضوابط طراحی لرزهای سازههای ساختمان ی