در این روش، هر زوج از شتابنگاشتها باید به گونهای مقیاس شوند که میانگین طی فهای راستای بیشینه آنها یا طیف هریک از تک مولفههای اصالح شده در بازه زمان تناوب مورد نظر (بند ۲-۱۰-۲-۳)، برابر یا بزرگتر از ۱۱ مقدار متناظر طیف هدف باشد.
در صورت استفاده از این روش در حوزه نزدیک، برای تعدادی از شتابنگاشتها (موضوع بند ۲-۹-۲ الف)، لازم است تاریخچه زمانی سرعت زمین بعد از فرآیند سازگاری طیفی بررسی و باقی ماندن اثرات جهتگیری روی یک مولفه تایید شود. در خصوص برخی از ساختمانها به شرح مذکور در پیوست (۲) این آییننامه، میتوان اثرات تحریک افقی در دو امتداد متعامد را بهطور مستقل اعمال نمود. در مقیاس نمودن این شتابنگاشتها، نیازی به تهیه طیف راستای بیشینه زوج مؤلفهها نبوده و شتابنگاشتهای انتخابی از طریق مقایسه طیف پاسخ آنها با طیف هدف، در محدوده دوره تناوبی بند ۲-۱۰-۲-۳، مقیاس شوند. در این محدوده، میانگین طیف این شتابنگاشتها در هیچ زمان تناوبی نباید کمتر از طیف هدف باشد. در صورت نیاز به مولفه قائم شتابنگاشت، مولفههای قائم هر یک از شتابنگاشتها نیز باید به نحوی اصالح شود که میانگین طیف آنها در بازه زمان تناوب مورد نیاز، کمتر ازطیف قائم هدف نباشد.