بتن های اصلاح شده با پلیمر در مورد بتن های اصلاح شده با پلیمر رعایت موارد زیر لازم است: الف- در هنگام مخلوط کردن اجزای بتن، پلیمرهای آلی به مخلوط اضافه میشوند. پلیمرهای آلی از مولکولهایی تشکیل شدهاند که مونومر نامیده میشوند و واکنشی که مونومرها را ترکیب میکند به پلیمریزاسیون موسوم است. معمولاً پلیمرها بهصورت محلول در آب تولید میشوند که به آنها التکس گفته میشود. هرچند تنوع در التکسها زیاد است، اما فقط آن موادی که بهصورت خاص برای سیمان پرتلند فرموله شدهاند، برای مالت و بتن مناسب میباشند. هر یک از انواع التکسها میتواند خواص معینی از مالت و یا بتن را تغییر دهد. با استفاده از م ونومرهای مختلف مانند استایرن، بوتادین و اکریلیک میتوان التکس از یک نوع، اما با خواص متفاوت تولید کرد. بنابراین، هر نوع التکس دارای کوپلیمرهای مختلف است. التکسها میتوانند بعضی از خواص مالت یا بتن را بهبود بخشند، اما تغییر در خواص به نوع التکس مصرفی بستگی دارد. بهطور کلی التکسها، مقاومت سایش، مقاومت های کششی و خمشی، مقاومت در مقابل ی خزدگی و آب شدن بتن را افزایش میدهند و نفوذپذیری، مدول االستیسیته و جمع شدگی بتن را کاهش میدهند. ب- کاهش مدول االستیسیته ناشی از مصرف التکسها در مالت یا بتن منجر به کاهش تنشها به دلیل اختالف کرنشهای حرارتی و جمع شدگی میشود و تمایل بتن به ترکخوردگی کاهش مییابد.
پ- مصالح مصرفی برای ساخت مالت یا بتن اصلاح شده با التکس مشابه بتن معمولی است و فقط ترکیب التکس که به بتن و مالت معمولی افزوده میشود، آن را متمایز میکند. التکسها را بر حسب نوع بار الکتریکی روی منومرها، میتوان به سه گروه تقسیم کرد. نوع ماده فعال کننده سطحی که برای پراکنده کردن منومرها استفاده میشود، مبنای این تقسیمبندی است. گروهها به کاتیونی(بار مثبت(، آنیونی(بار منفی)و غیریونی)بدون بار)تقسیم میشوند. التکس های کاتیونی یا آنیونی برای استفاده با سیمان مناسب نیستند، زیرا پایداری لازم را ندارند. بنابراین فقط التکسهای غیریونی باید استفاده شوند. ت- معمولاً التکسهایی که در مالت یا بتن استفاده میشوند، شامل التکس تک پلیمر استاتوینیل و یا همراه با مونومرهای اتیلن، اکریالتاتیل و ایستروینیل التکس ک وپلیمر اکریالت اتیل و التکس کوپلیمر استایرنبوتادین است. ث- تمام التکسها باید حاوی مواد ضدکف باشند، زیرا التکسها در مخلوط بتن تولید حباب های هوا میکنند که بر خواص بتن اثر منفی دارد. ج- پلیمرهایی که حاوی کلریدها هستند نباید در بتنآرمهاستفاده شوند، ز یرا در محیط قلیایی بتن، کلریدها آزاد و سبب خوردگی میلگردها میشوند. مونومرهایی که در این گروه جای دارند، کلراید وینیلیدین است. چ- در انتخاب نوع و مقدار التکس، باید تولیدکنندهها با مدارک مستند، اثر التکس در خواص مالت یا بتن را در شرایط محیطی مورد نظر ارائه دهند. در غیر این صورت باید مورد بررسی آزمایشگاهی قرار بگیرد. ح- در طرح مخلوط بت نهای پلیمری موارد زیر لازم است رعایت شوند: حدود ۵۰ درصد وزن التکسها، از آب تشکیل میشوند و بنابراین برای بهره بهینهاز التکسها، باید از مقدار آب مخلوط مالت یا بتن کاسته شود. مقدار بهینهٔ لاتکسها بین ۸ تا ۲۰ درصد جامدات خشک پلیمر و وزن سیمان است. مقدار کمتر و یا بیشتر التکس باعث اثرات نامطلوب بتن میشود. مقدار بهینهالتکس در مالت یا بتن باید توسط تولیدکننده با مستندات مربوط توصیه شود. برای تعیین نسبت مخلوط مالت یا بتن اصلاح شده با التکس، باید در آزمایشگاه مخلو ط ها ی آزمون ساخته و برای خواص مورد نظر بررسی شوند.