هرگاه پزشك در معالجاتی كه انجام میدهد موجب تلف یا صدمه بدنی گردد، ضامن دیه است مگر آنكه عمل او مطابق مقررات پزشكی و موازین فنی باشد یا این كه قبل از معالجه برائت گرفته باشد و مرتكب تقصیری هم نشود و چنانچه أخذ برائت از مریض بهدلیل نابالغ یا مجنونبودن او، معتبر نباشد و یا تحصیل برائت از او بهدلیل بیهوشی و مانند آن ممكن نگردد، برائت از ولی مریض تحصیل میشود.
تبصره ۱ ـ در صورت عدم قصور یا تقصیر پزشك در علم و عمل برای وی ضمان وجود ندارد هر چند برائت أخذ نكرده باشد.
تبصره ۲ ـ ولی بیمار اعم از ولی خاص است مانند پدر و ولی عام كه مقام رهبری است. در موارد فقدان یا عدم دسترسی به ولی خاص، رییس قوهقضاییه با استیذان از مقام رهبری و تفویض اختیار به دادستانهای مربوطه به اعطاء برائت به طبیب اقدام مینماید.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
اثر اذن و برائت پزشک در صورت تقصیر
اذن بیمار، اصل انجام درمان را مجاز میکند و برائت میتواند پزشک را از ضمان نتیجه ناخواستهای که بدون تقصیر رخ داده حمایت کند. بااینحال، بر اساس ماده ۴۹۵ قانون مجازات اسلامی اگر پزشک مقررات و موازین فنی را رعایت نکند یا مرتکب تقصیر شود، اذن و برائت مانع مسئولیت او نیستند.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
اگر متعاقب قرارداد درمان، وضعیت مریض بهبود نیابد، پزشک چه مسئولیتی خواهد داشت؟
تست ۲
پزشک قبل از عمل جراحی از بیمار برائت گرفته است در جریان عمل به دلیل تقصیر پزشک به بیمار آسیبی می رسد. آیا پزشک مسئول جبران خسارت وارده به بیمار است یا خیر؟