دیوارهای غیرسازهای بلوکی یا پانلی باید به گونه طراحی شوند که در برابر بارهای لرزهای، باد، ضربه و بارهای ثقلی مقاومت کنند. همچنین باید به گونهای اجرا شوند که با تغییر مکانهای نسبی ناشی از نیروهای جانبی زلزله و تغییرات درجه حرارت همساز باشند. این دیوارها را میتوان به دو صورت غیرپیوسته (جداسازی شده از سازه اصلی - بر اساس ضوابط این پیوست) و یا چسبانده شده به قاب (میانقابی - بر اساس ضوابط پیوست ( ۵) این آییننامه) طراحی و اجرا نمود. دیوارهای غیرپیوسته به دیواری اطلاق میشود که در سختی جانبی سازه دخالت نداشته و مزاحمتی برای رفتار آن ایجاد نکنند. در دیوارهای غیرپیوسته لازم است دیوار و اتصالات آن اجازه جابجایی نسبی داخل صفحه را به دیوار بدهند و باید برای اثر نیروهای جانبی خارج صفحه کنترل شوند. علاوه بر تأمین شرایط فوق، توصیه میشود بندهای زیر در دیوارهای غیرپیوسته رعایت شود: الف- حداقل فاصله جداسازی دیوار از ستونها برابر با کمترین دو مقدار ۰۰۱ ارتفاع آزاد دیوار و ۳۰ میلی متر باشد و هیچگاه کمتر از ۱۵ میلیمتر نباشد. ب- حداقل فاصله جداسازی دیوار از سقف (دال یا تیر) برابر با بیشترین دو مقدار ۲۵ میلیمتر و حداکثر خیز دراز مدت عضو افقی باشد. پ- طول آزاد و ارتفاع آزاد دیوار بر اساس مبانی محاسباتی ارائه شده در فصل چهارم این آییننامه تعیین میشود. طول آزاد دیوارهای بلوکی غیرمسلح در پالن نباید از ۴ متر و ارتفاع آزاد آن نباید از ۳۵ متر بیشتر در نظر گرفته شود. در دیوارهای پانلی کارخان های و دیوارهای مسلح شده به شبکه الیاف، ارتفاع دیوار میتواند تا حدی که برش و خمش عمود بر صفحه ناشی از نیروهای بند ۴-۲ پاسخگو باشد، در نظر گرفته شود. مهار خارج از صفحه دیوار در طول و ارتفاع محاسباتی، الزامی است. تبصره: در شرایطی که دیوار غیرسازهای داخلی یا خارجی به عنوان یک دیوار آتش بند (مطابق مبحث سوم مقررات ملی ساختمان) و یا دیوار صدابند (مطابق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان) نیز مورد استفاده قرار خواهد گرفت، الزامات اجرایی سازه، حریق
و آکوستیک باید سازگار با یکدیگر بوده و مانع از اخالل در عملکرد مورد انتظار نشود. در صورت عدم رعایت الزامات جداسازی لرزهای، اثر این دیوارها باید در مدل سازهای منظور شود.