به منظور مدلسازی اثر میانقاب مصالح بنایی در عملکرد درونصفحه، میتوان از مدل عضو قطری فشاری معادل استفاده نمود. مطابق شکل (پ۵-۱)، این عضو قطری معادل باید بهگونهای مدل شود که تنها در فشار عمل نماید.
نیروی زلزله
r inf
الف) دیوار با عملکرد میانقابی ب) مدل قاب دارای میانقاب شکل پ۵-۱ عضو معادل میانقا ب
سختی ارتجاعی درونصفحة یک دهانه از میانقاب مصالح بنایی غیرمسلح را میتوان با a بهکارگیری عضو قطری فشاری معادل به عرض مدلسازی نمود. ضخامت و ضریب t) E) ارتجاعی این عضو به ترتیب با ضخامت میانقاب (inf و ضریب ارتجاعی میانقاب (m a یکسان میباشد. عرض (بر حسب میلیمتر) از رابطهی (پ۵-۱) تعیین میشود. ۴.۰−) h( r ۱۷۵.۰=a (پ۵-۱) inf col l در رابطهی فوق: h: col ارتفاع ستون (فاصله مرکز تا مرکز تیر)، برحسب میلیمتر؛ r: inf طول قطری دهانة میانقاب، برحسب میلیمتر (شکل پ۵-۱)؛ : ضریبی که برای محاسبه عرض معادل عضو فشاری میانقاب بهکار میرود و مقدار آن l از رابطهی (پ۵-۲) محاسبه میشود. ۲۵.۰ sin۲ t E inf m = (پ۵-۲) l h I E۴ inf col f در رابطهی فوق: E: m ضریب ارتجاعی مصالح میانقاب، برحسب مگاپاسکال است. این کمیت برای دیوار آجری با مالتِ دارای مقاومت فشاری مشخصه از ۲۷ تا ۸ مگاپاسکال، معادل ۴۰۰ برابر f) مقدار مقاومت فشاری مشخصه مصالح میانقاب ( و با مالت دارای مقاومت مشخصه m برابر یا بزرگتر از ۱۲ مگاپاسکال، معادل ۵۵۰ برابر مقدار مقاومت فشاری مشخصه آن در نظر گرفته میشود. برای مالت های با مقاومت مشخصه از ۸ تا ۱۲ مگاپاسکال، بهصورت
متناسب از درون یابی خطی استفاده میشود. برای سایر مصالح نیز باید به آییننامههای m f معتبر مراجعه شود.، مقاومت فشاری مشخصه مصالح میانقاب برحسب مگاپاسکال است که مطابق ضوابط مبحث هشتم مقررات ملی ساختمان تعیین میشود؛ t: inf ضخامت آن قسمت از دیوار که در تماس مستقیم و کامل با اعضای قاب باشد، برحسب میلیمتر؛ : زاویهای که تانژانت آن برابر با نسبت ارتفاع به طول میانقاب است، برحسب درجه؛ E: f ضریب ارتجاعی مصالح قاب، برحسب مگاپاسکال؛ I: mm۴؛ col لنگر اینرسی ستون، برحسب در صورتیکه ستونهای پیرامونی یک میانقاب، متفاوت باشند میتوان از متوسط لنگر اینرسی آنها برای این کمیت استفاده نمود؛ h: inf ارتفاع میانقاب برحسب میلیمتر. تبصره: درخصوص میانقا بهایی که اثر آ نها در محاسبات سختی و مقاومت در نظر گرفته میشود، باید تمهیدات لازم در هر یک از کنجها (در محدودهای به عرض حداقل ۱۵ برابر عرض معادل محاسبهشده از طریق رابطهی (پ۵-۱) برای تماس مستقیم کل ضخامت دیوار با اعضای سازهای پیرامونی فراهم شده باشد؛ در غیر این صورت، در محاسبة سختی و مقاومت میانقاب، موضوع بندهای پ۵-۵ و پ۵-۶-۱، تنها قسمتی از ضخامت دیوار که در تماس مستقیم با اعضای قاب است منظور میگردد؛ لیکن در کنترل اعضای مجاور میانقاب، موضوع بندهای پ۵-۶-۲ تا پ۵-۶-۴، باید بیشترین ضخامت دیوار در نظر گرفته شود. برای دیوارهایی که ضخامت آنها در بخشهای مختلف، متفاوت است (مانند دیوارهایی که بخش تحتانی آنها سنگکاری شده است)، به منظور محاسبة مقاومت میانقاب، کمترین ضخامت و برای کنترل اعضای قاب پیرامونی، میانگین ضخامت دیوار، مبنای کار قرار میگیرد.
