استفاده از میانقاب بهعنوان جزء سازهای، فقط در ساختمانهایی که دارای کلیه شرایط زیر باشند مجاز است: الف- ساختمان در گروه ساختمانهای با اهمیت خیلی زیاد یا گروه طراحی لرزهای ۳ نباشد؛ ب- ساختمان، دارای یکی از سیستمهای مقاوم لرزهای مندرج در بندهای الف، ب، پ یا ت جدول (۳-۱) این آییننامه باشد؛ پ- سیستم مقاوم لرزهای ساختمان، به تنهایی و بدون در نظر گرفتن مقاومت میانقابها قادر به تحمل کل بارهای ثقلی در ترکیب با ۵۰ درصد نیروهای جانبی زلزله که بر اساس پارامترهای لرزهای همان سیستم مقاوم لرزهای محاسبه شده است، باشد. همچنین تغییر
مکان جانبی نسبی طبقات در این حالت، از مقادیر مجاز ارائه شده در بند ۳-۱۲ بیشتر نباشد؛ ت- اثر مقاومت میانقابها در وقوع نامنظمی در سازه، مطابق ضوابط بند ۳-۳ بررسی و در محاسبة سازه در نظر گرفته شود. همچنین در نظرگرفتن مقاومت میانقا بها نباید موجب وقوع نامنظمی سختی جانبی از نوع طبقه خیلی نرم یا نامنظمی مقاومت جانبی از نوع طبقه خیلی ضعیف شود؛ ث- تعداد طبقات ساختمان بر روی تراز پایه از چهار طبقه و ارتفاع آن از تراز پایه از ۱۵ متر بیشتر نباشد. همچنین تعداد طبقات و ارتفاع ساختمان بر روی تراز پایه از حداکثر مقادیر مجاز سیستم مقاوم لرزهای ساختمان، مطابق جدول (۳-۱) بیشتر نباشد؛ ج- دیافراگم تمامی طبقات ساختمان، صلب باشد.