در صورتیکه سازۀ پی نسبت به خاک، انعطافپذیر باشد باید به مدل سازۀ ساختمان اضافه شده و همراه با آن در قالب یک مدل واحد تحلیل شوند. در این حالت باید سازۀ پی نیز المانبندی شده و در محل هر گره، دو فنر افقی متعامد و یک فنر قائم تعریف شود. سختی فنرهای افقی از حاصلضرب سختی افقی مطابق رابطهی (پ۴-۱۲) در نسبت سطح سهم آن گره به سطح کل سازۀ پی تعیین میشود. سختی فنرهای قائم نیز از حاصلضرب سطح k، سهم هرگره در ضریب عکسالعمل بستر، sv تعیین میشود. ضریب عکسالعمل بستر از گزارش ژئوتکنیک یا رابطهی ( پ۴-۱۰-۲) قابل تعیین است. در این حالت، نواحی میانی و I III، انتهایی مانند روش قبل وجود نخواهند داشت. در زمینهای نوع تا می توان پی را در جهت افقی مقید فرض نمود و از تعریف فنر در دو راستای افقی صرفنظر کرد.
شکل پ۴-۳ توزیع فنرهای قائم در حالتیکه سازة پی نسبت به خاک، صلب است (روش بند پ۴-۴-۳-۲)
