به منظور تحلیل دیافراگمها میتوان از روش اجزاء محدود، مدل تیر معادل و روش خرپایی (روش بست و بند) استفاده نمود. جامعترین روش تحلیلی برای تعیین نیروهای داخلی دیافراگمها و توزیع مناسب نیروهای جانبی بین عناصر قائم مقاوم لرزهای ساختمان، مدل نمودن دیافراگم به روش اجزاء محدود، همراه با اجزاء تیر، ستون، مهاربندها و دیوارهای برشی، در یک مدل سهبعدی کامل است. استفاده از این روش برای تعیین مسیر نیروها در دیافراگمهای دارای نامنظمی یا دارای بازشوهای بزرگ، تحلیل دیافراگمهای متصل به رمپهای پارکینگها و تعیین نیروهای انتقالی لرزهای در حد فاصل عناصر قائم مقاوم لرزهای (بهویژه در مواردی که ساختمان دارای عناصر قائم مقاوم لرزهای غیر مشابه، در سطح پالن باشد) ضروری است. لیکن به منظور صرفهجویی در زمان، در دیافراگمهای متعارفی که فاقد بازشوهای بزرگ و نزدیک بههم بوده و دارای پالن منظمی باشند (که در آنها عناصر قائم مقاوم لرزهای مشابه، در سطح پالن توزیع شدهاند) میتوان از روشهای سادهشده نیز استفاده نمود. درهر صورت در هریک از این روشها، اصول کلی تحلیل (تعادل و شرایط مرزی) باید بهطور صحیح رعایت شود تا در تعیین نیروهای داخلی، بهویژه در
اجزائی که در مسیرهای انتقال نیرو قرار دارند دقت کافی لحاظ شده و در طراحی اجزاء، مقاومت کافی تأمین گردد.