در اثر وارد شدن نیروهای جانبی زلزله بر ساختمان، دو گروه نیرو برای طراحی اعضای سازه تعیین میشوند که به شرح زیر میباشند (شکل پ ۳-۳). F، الف - نیروهای x حاصل از توزیع برش پایة استاتیکی مطابق ضوابط بند ۳-۹، یا حاصل از تحلیلهای دینامیکی مطابق ضوابط بند ۳-۱۰، که برای طراحی عناصر قائم مقاوم لرزهای ساختمان، مورد استفاده قرار میگیرند؛ F ب- نیروهای px که مطابق ضوابط بند ۳-۱۳-۳ یا ضوابط بند پ۳-۵ این پیوست، صرفاً برای طراحی دیافراگمها استفاده میشوند. به منظور طراحی دیافراگم هر طبقه، نیروی جانبی آن طبقه بر مبنای بند ب فوق و نیروی زلزلهی سایر طبقات بر مبنای بند الف فوق تعیین و این نیروها بصورت همزمان به سازه اعمال میگردند (شکل پ۳-۴). به منظور طراحی دیافراگم هر طبقه و محاسبه مقادیر نیروهایی که در هریک از کفها در نظر گرفته میشود لازم است از تحلیل مستقلی استفاده شود. در این خصوص لازم است ضوابط بند پ۳-۴-۱ نیز رعایت شود. قابل ذکر است F بهطور معمول، نیروهای x در طبقات زیرین دیافراگم طبقهی موردنظر، تأثیر چندانی در نتایج تحلیل و طراحی آن دیافراگم ندارند. همچنین دیافراگمها باید قادر به تحمل نیروهای ایجاد شده در حد فاصل عناصر قائم مقاوم لرزهای باشند. بهعنوان مثال، قابها و دیوارها که در یک سیستم مقاوم لرزهای بهصورت مستقل عمل میکنند دارای تغییر مکانهای جانبی متفاوتی هستند و در صورتیکه این اعضا توسط دیافراگم به یکدیگر متصل شوند، بهدلیل سازگاری تغییرشکلها ناشی از عملکرد دیافراگم، موجب تشکیل نیروهای داخلی در دیافراگم میشوند که دیافراگم و اجزاء آن باید قادر به تحمل این نیروها باشند. جزئیات محاسبة این نیروها در بند پ۳-۴-۱ ارائه شده است.
شکل پ۳-۳ دو گروه نیروهای جانبی در طبقات و دیافراگ مها
شکل پ۳-۴ الگوی ترکیب نیروی دیافراگم هر طبقه و نیروهای سایر طبقات، برای طراحی دیافراگم طبقۀ موردنظر
