مجموعة سیستم مقاوم ساختمانها در برابر نیروهای جانبی، به طور معمول از دو قسمت عناصر قائم و عناصر افقی (یا تقریباً افقی) تشکیل میشود. عناصر افقی، نیروهای افقی را به عناصر قائم منتقل نموده و عناصر قائم نیز این نیروها را به شالودهها و نهایت اً به زمین منتقل مینمایند. در یک سیستم سازهای، به عناصر افقی یا تقریباً افقی منتقلکنندۀ نیروهای جانبی کفها به عناصر قائم، دیافراگم افقی و یا به اختصار، دیافراگم گفته میشود. دیافراگمها که به طور معمول کفهای سازهای تحمل کنندۀ بارهای ثقلی در ساختمانها هستند، در هنگام وقوع زلزله وظیفه انتقال نیروهای جانبی ایجاد شده در کفها به عناصر قائم مقاوم لرزهای را بر عهده دارند. این دیافراگمها باید در برابر نیروهای اینرسی افقی و قائم زلزله، دارای مقاومت و سختی کافی باشند. مسیر انتقال این بارها از دیافراگم به عناصر قائم مقاوم لرزهای به عوامل متعددی مانند نوع بار، هندسه، صلبیت یا انعطافپذیری دیافراگم و نوع سیستم مقاوم لرزهای وابسته است. در برخی موارد، دیافراگمها ممکن است تحملکنندۀ نیروهای محوری ناشی از فشار جانبی خاک و حرارت نیز باشند. دیافراگمها باید برای ترکیب اثرات درون صفحه و خارج از صفحة ناشی از بارهای ضریبدار تصریح شده در مبحث ششم مقررات ملی ساختمان، تحلیل، طراحی و جزئیا ت بندی شوند. وظایف عمومی دیافراگمها به اختصار به قرار زیر است:
الف- عملکرد داخل صفحه ۱) انتقال نیروهای اینرسی ناشی از زلزله در طبقات به عناصر قائم مقاوم لرزهای؛ ۲) انتقال نیروهای زلزلهی دریافتی از برخی عناصر قائم مقاوم لرزهای به سایر عناصر قائم مقاوم لرزهای (به ویژه زمانی که مشخصات هندسی و موقعیت برخی از عناصر قائم مقاوم لرزهای در ارتفاع تغییر میکند)؛
۳) انتقال نیروهای زلزله بین عناصر قائم مقاوم لرزهای مختلف (بهعنوان مثال، قاب و دیوارهای برشی) برای تأمین سازگاری تغییرشکلها؛ ۴) انتقال نیروهای جانبی ناشی از زلزله از اجزاء غیرسازهای به اجزاء سازهای مقاوم لرزهای؛ ۵) تحمل نیروهای دریافتی از اعضای مایل یا قائم مهاری در سازه (ناشی از بارهای قائم و جانبی)؛ ۶) تحمل نیروهای ناشی از بارهای جانبی (باد، زلزله، فشار خاک و حرارت).
ب- عملکرد خارج صفحه ۱) تحمل نیروهای وارد بر سطح دیافراگم، ناشی از بارهای قائم و زلزله؛ T ۲) مشارکت در عملکرد قابی (عموماً با تشکیل تیرهای شکل و تحمل لنگرهای خمشی حول محورهای افقی و نیز نیروهای برشی قائم) در ساختمانهای متعارف، دیافراگمها شامل کفها و سقفها (افقی یا با شیب کم)، اجزاء لبه و در مواردی، جمعکنندهها، توزی عکنندهها و اتصالات اجزاء دیافراگم به عناصر قائم مقاوم لرزهای هستند (شکل پ۳-۱الف). اجزاء لبه، وظیفة تحمل کشش و فشار ناشی از خمش داخل صفحه در دیافراگم را بر عهده داشته و اجزاء جمعکننده و توزیعکننده، در صورتی که عناصر قائم مقاوم لرزهای در تمام عمق دیافراگم ادامه نداشته باشند (شکل پ۳-۱ب) یا ناپیوستگی در عناصر قائم مقاوم لرزهای وجود داشته باشد، با هدف جمعآوری و انتقال نیروهای داخل صفحة دیافراگم (برش) به عناصر قائم مقاوم لرزهای (یا برعکس) بهکار گرفته میشوند. در ساختمانهای صنعتی، بادبندیهای افقی (یا تقریباً افقی)، نقش انتقال نیروهای جانبی به عناصر قائم (قابها) را بر عهده دارند و لذا دیافراگم محسوب میشوند.