در شرایطی که وزن سازه غیرساختمانی مساوی یا بیشتر از ۲۰% مجموع وزن لرزهای سازه نگهدارنده و سازه غیرساختمانی باشد، مدل تحلیلی شامل ترکیبهر دو سازه باید برای
تعیین نیروهای جانبی زلزله منظور شود. سازه ترکیبی، باید بر اساس ضوابط بند ۵-۳ و با R در نظر گرفتن ضریب رفتار u سیستم ترکیبی معادل حداقل مقدار ضریب رفتار سازه نگهدارنده و ضریب رفتار سازه غیرساختمانی طراحی شود. سازه غیرساختمانی و ملحقات آن نیز باید بر اساس نیروهای حاصل از تحلیل سازه ترکیبی طراحی شوند. استثناء: الف- در شرایطی که نسبت زمان تناوب اصلی سازه غیرساختمانی به زمان تناوب اصلی سازه نگهدارنده (با در نظر گرفتن وزن سرجمع سازه غیرساختمانی) بزرگتر از ۲ باشد، سازه نگهدارنده بسته به مورد میتواند بر اساس ضوابط فصل سوم این آییننامه یا بند ۵-۳ طراحی شود. در این حالت سازه غیرساختمانی متصل به پایه صلب مدل میشود. ب- در شرایطی که نسبت زمان تناوب اصلی سازه غیرساختمانی به زمان تناوب اصلی سازه نگهدارنده (با در نظر گرفتن وزن سرجمع سازه غیرساختمانی) کمتر از ۰۵ باشد، سازه نگهدارنده بسته به مورد میتواند بر اساس ضوابط فصل سوم این آییننامه یا بند W، ۵-۳ و با منظور کردن وزن سازه غیرساختمانی در محاسبه وزن موثر لرزهای، طراحی شود. در این شرایط ضوابط بند ۵-۶-۱ باید رعایت شود.
فصل ششم
الزامات ژئوتکنیک ی