در زلزلهی سطح بهرهبرداری، تغییر مکان جانبی نسبی بهرهبرداری در هر طبقه که
از تحلیل خطی سازه، تحت اثر نیروی زلزلهی مذکور تعیین میشود نباید از ۰۰۰۵ ارتفاع آن طبقه بیشتر باشد. این محدودیت باید برای تفاوت بین تغییر مکانهای جانبی کفهای بالا و پایین هر طبقه در امتداد محورهای کناری ساختمان، مد نظر قرار گیرد. در مواردی که نوع و نحوۀ بهکارگیری مصالح و سیستم اتصال قطعات غیرسازهای با رعایت مفاد فصل ۴ و پیوست (۶) این آییننامه بهگونهای باشد که این قطعات بتوانند تغییر مکان جانبی نسبی بیشتری را تحمل نمایند میتوان این محدودیت را تا ۰۰۰۸ ارتفاع طبقه افزایش داد.