مقدار شاخص پایداری، در هر طبقه و در هر امتداد سازه، بر اساس رابطه
i ، (۳-۲۸) محاسبه میشود. این شاخص نباید از مطابق رابطه (۳-۲۹) بیشتر باشد؛ در max غیر این صورت، احتمال ناپایداری سازه وجود داشته و لازم است در طراحی آن تجدیدنظر شود. .P eui i = (۳-۲۸ ) h. V i i i ۵.۰ ۲۵.۰ = (۳-۲۹ ) max C.β d
در روابط فوق: P i: کل بار قائم طراحی از بالاترین طبقه تا طبقه موردنظر (مطابق پیوست ۷)؛
h i i: ارتفاع طبقهی؛ Δ i eui: تغییر مکان جانبی نسبی ارتجاعی طبقهی حاصل از تحلیل خطی مرتبه اول؛ V i i: برش طبقهی؛ C d: ضریب بزرگنمایی تغییر مکان جانبی سازه مطابق جدول (۳-۱)؛ β: نسبت برش طبقه به مقاومت جانبی طبقه. مقدار این ضریب را میتوان بصورت محافظهکارانه برابر با ۱۰ در نظر گرفت. همچنین مقدار این ضریب نباید کوچکتر از /۲۵.۱ o در نظر گرفته شود.
۳-۱۶-۲ مشخصات سازه از تراز پایه تا روی شالود ه در سازههایی که تراز پایه بالاتر از تراز روی شالوده است، سختی و مقاومت جانبی طبقاتی که پایینتر از تراز پایه هستند نباید از سختی و مقاومت جانبی طبقهی روی تراز پایه کمتر باشد. در این سازهها لازم است ضوابط بند ۳-۱۶-۳ در خصوص مقاومت اعضایی که در زیر تراز پایه قرار دارند و تحملکنندۀ بار آن دسته از عناصر قائم مقاوم لرزهای هستند که تا روی شالوده ادامه پیدا نمیکنند و همچنین ضوابط بند ۳-۱۱-۳ در خصوص نحوۀ تعیین نیروی جانبی طراحی برای سازۀ واقعشده در زیر تراز پایه رعایت شود.
