پلتفرم آموزشی حقوق و مهندسی

در ساختمان‌هایی که در روی تراز پایه و در ارتفاع، از دو سیستم مقاوم لرزه‌ای مختلف استفاده شده باشد، محاسبات آن‌ها در امتداد موردنظر م یتواند به‌صورت دو مرحل های انجام شود، مشروط بر آنکه سختی جانبی سیستم تحتانی حداقل ۱۰ برابر سختی جانبی سیستم فوقانی و زمان تناوب تحلیلی کل ساختمان کمتر از ۱۱ برابر زمان تناوب تحلیلی سیستم فوقانی باشد. در این حالت برای محاسبة زمان تناوب تحلیلی سیستم فوقانی، در مدل سازه باید درجات آزادی انتقالی کلیة طبقات سیستم تحتانی مقید شوند.

سختی جانبی سیستم فوقانی برابر است با نسبت برش ناشی از زلزله در پایی نترین طبقه‌ی همین سیستم به تغییر مکان جانبی کلی بالاترین تراز آن که از مدل تحلیلی مرحله (۱) زیر تعیین م یگردد، با این فرض که در این مدل، درجات آزادی انتقالی طبقات سیستم تحتانی مقید شوند. همچنین سختی جانبی سیستم تحتانی برابر است با نسبت برش ناشی از زلزله در پایی نترین طبقه‌ی همین سیستم به تغییر مکان جانبی کلی بالاترین تراز آن که از مدل تحلیلی مرحله (۲) زیر تعیین م یگردد. روش انجام تحلیل دو مرحل های ساختمان‌هایی که حائز شرایط این بند هستند، به شرح زیر است: R، (۱) در مرحلة اول، سیستم فوقانی، تحت اثر نیروی جانبی زلزله که بر اسا س مقادیر u ، C  o d و همین سیستم و با در نظر گرفتن تراز پایه در بالاترین تراز سیستم تحتانی تعیین شده است، در یک مدل مجزا تحلیل و طراحی م یشود. در این مرحله، کنترل برش پایة حداقل، موضوع بند ۳-۹-۱-۲، و در صورت انجام تحلیل طیفی، اصالح مقادیر بازتا بها مطابق بند ۳-۱۰-۱-۴، در پایینترین طبقه‌ی سیستم فوقانی الزامی است. (۲) در مرحلة دوم، ابتدا نیروی جانبی زلزله‌ی سیستم فوقانی، مطابق آنچه در مرحلة (۱) / R / R محاسبه شد، در نسبت u سیستم فوقانی به u سیستم تحتانی که نباید کوچک‌تر از ۱۰ در نظر گرفته شود، ضرب می‌شود. سپس سیستم تحتانی تحت اثر نیروی جانبی اصال حشدۀ سیستم فوقانی و نیز نیروی جانبی وارد بر قسمت تحتانی که بر اسا س مقادیر R، ، C  u o d و و نیز ارتفاع همین سیستم و بدون افزایش زمان تناوب تجربی و با رعایت مقدار برش پایة حداقل همین سیستم تعیین شده است، در یک مدل مجزا تحلیل و طراحی م یشود. در این حالت، تحلیل و طراحی سیستم تحتانی بای د بر اساس تحلیل استاتیکی معادل صورت گیرد. تبصره: در مرحلة دوم، در صورتیکه در تحلیل و طراحی سیستم فوقانی، مقدار برش پایة حداقل، تعیینکنندۀ مقدار نیروی زلزله‌ی این سیستم باشد، برای در نظر گرفتن آثار نیروی زلزله‌ی جانبی سیستم فوقانی بر روی سیستم تحتانی، مقدار نیروی زلزله‌ی سیستم فوقانی باید برابر بزرگترین دو مقدار زیر در نظر گرفته شود:

/ R / R (۱) نیروی زلزله‌ی افزای شیافته با نسبت u سیستم فوقانی به u سیستم تحتانی، که نباید کوچک‌تر از ۱۰ لحاظ شود. (۲) برش پایة حداقل.