ساختمانها و سایر سازهها و کلیه اعضای آنها باید با سختی و مقاومت کافی برای تأمین پایداری سازه حفظ سیستمها و عناصر غیر سازه ای از آسیب غیر قابل قبول و همچنین تأمین الزامات بهرهبرداری ذکر شده در بند ۶-۱-۳-۲ طراحی و اجرا گردند.
طراحی برای تأمین مقاومت کافی میتواند بر اساس یکی از روشهای زیر با استفاده از سایر مباحث مقررات ملی ساختمان صورت گیرد:
۱- طراحی به روش مقاومت (ضرایب بار و مقاومت)
۲- طراحی به روش تنش مجاز
۳- طراحی به روش مقاومت مجاز
برای قسمتهای متفاوت یک سازه میتوان از روشهای متفاوت و جایگزین هم با توجه به محدودیتهای فصل ۶-۲ استفاده کرد.
در صورتی که مقاومت برای شرایط فوق العاده و غیرعادی در نظر باشد روشهای بخش ۶-۲-۴ میتواند مورد استفاده قرار گیرد.
در صورت پیشنهاد طراح یا کارفرما و تصویب مرجع ذیصلاح (کمیته تخصصی مبحث ششم مقررات ملی ساختمان) برای پروژههای خاص استفاده از روشهای عملکردی مطابق پیوست شماره ۶-۱ نیز مجاز است.