پلیمرها(بسپارها(، از نظر شیمیایی، به مولکول های زنجیرب لند، با وزن مولکولی بسیار زیاد در حد صدها هزار گفت همیشود. در این زنجیرها، یک واحد اصلی، که مونومر)تکپار )نامیده میشود، به تعداد زیاد تکرار میشود. این زنجیر ممکن است خطی یا شاخه باشد. این زنجیرها به دلیل طول زیاد به یکدیگر گرههای فیزیکی میخورند که باعث ا فزایش خواص مکانیکی آنها نسبت به کوچک مولکو لها و مشابه خواص فلزات میشود. همچنین ممکن است زنجیرها با تعدادی اتصالات عرضی شیمیایی به یکدیگر پیوند برقرار کنند و خواص مشابه جامدات داشته باشند. از این رو، پلیمرهابهصورت خالص و تقویت شد همیتوانند بهعنوان مصالح ساختمانی به کا ر برده شوند. پلیمرها به دو دسته طبیعی و مصنوعی تقسیم میشوند کهانواع طبیعی ساختار و وزن مولکولی یکسان دارند، در حالی که در انواع پلیمرهای مصنوعی وزن مولکولی همه زنجیرها یکسان نبوده و توزیع نس بتاً وسیعی از وز ن های مولکولی و در نتیجهاندازه زنجیر متفاوت دارند. برخی پلیمرها به تنهایی خواص مکانیکی مناسبی ندارند و نمیتوانند در ساخت مصالح ساختمانی استفاده شوند. پلیمرها را میتوان توسط مواد دیگر مانند مواد ذرهای لیفی تقویت کرد. مجموعه پلیمر و مواد تقویت کننده را کامپوزیت(مواد مرکب یا مواد چند ساز های( مینامند. مهم ترین کامپوزیت ها، پلیمرهای تقویت شده باا لیاف )FRP) هستند که فاز ناپیوسته آنها را الیاف تشکی لمیدهند و این ناشی از آن است که توانایی دستیابی به استحکام بالا در آنها وجود دارد. پرمصر ف ترین الیافت قویت کننده در صنعت کامپوزیت، الیاف شیشه می باشد که ناشی از خواص مکانیکی خوب همراه با قیمت نسبتاً پایین آن است. الیاف کربن، آرامید و بر
مدول قاب لتوجهی دارند و پس از الیاف شیشه مهمترین تقویت کنندههای لیفی صنعت کامپوزیت هستند. در این میان الیاف کربن از تنوع زیادی برخوردار میباشند و به جهت مدول بالا وچگالی کمتر میزان استفاده از آنها رو به رشد است. محصولات FRP عمدتاً بهصورت میلگرد یا ورق عرضه میشوند و کاربردهای گستردهردهای برای مصارف بهسازی و تعمیر سازه ها دارند. همچنین با توجه به مشخصات منحصر به فرد میلگردهای FRP از قبیل مقاومت به خوردگی آنها نسبت به محیط های آسیبرسان کلریدی و کربناسیون و خواص مکانیکی مناسب در مقاصد سازهای نیز استفاده میگردند. کامپوزی تها خواص مکانیکیب رجستهای داشته و از انعطاف پذیری مناسبی در طراحی برخوردارند و روشهای ساخت آنها نسبتاً آسان است. کامپوزیت ها موادی سبک، مقاوم در برابر خوردگی و ضربه، دارای مقاومت خستگی عالی، مستحکم و با دوام اند و به روشهای مختلفی قابل تبدیل به یک محصول یا یک قطعه میباشند. لوله، نبشی، قوطی، میلگرد معمولی و آجدار، داکت، تیرهای I شکل، مخازن نگهداری مواد خورنده و صفحات نمای ساختمان نمونه کاربردهای کامپوزیتهای پلیمری در صنعت است. علاوه بر کامپوزیت ها شکل دیگری از پلیمرها به نام فوم های پلیمری در مصالح ساختمانی استفاده میشوند. مثالهای فو م های پلیمریف وم هایپ لی استایرن و پلی یورتا نمیباشند که در فصل ۵ ۱۳- عایقهای حرارتی به آ نها اشاره شده است.