بتنهای پاششی(شاتکریت( در مورد بتنهای پاششی(شاتکریت)رعایت موارد زیر لازم است: الف- باید بین ترکیب مخلوط اولیه یعنی مخلوط در حال خروج از نول)سرشلنگی )و مخلوط پاشیده شده بر روی سطح تفاوت قائل شد. به دلیل همینت فاوت ها، کنترل دقیق و انجام آزمایش در مراحل مختلف بتنپاشی ضروری است. ب- نسبت آب به سیمان برای این نوع بتن در حدود –۰/۵ ۰/۳۵ است. پ- نسبتهای اختلاط، در حدود یک قسمت حجمیسیمان و ۴-۴/۵ قسمت سنگدانه خشک در حالت غیرمتراکم است. ت- ماسه مصرفی میتواند گردگوشه یا تیزگوشه باشد. ث- مشخصات افزودنیهای بتن پاششی در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۶۰۱ ارائه شده است. ج- مواد هوادار نباید در تولید بت نهای پاششی الیافی مخلوط خشک استفاده شوند. بر اساس استاندارد ملی ایران شماره ۹۹۵۲۱، الیافی که در تولید بت نهای پاششی الیافی مورد استفاده قرار میگیرند در سه ردهالف(الیاف فولادی کربنی یا فولاد آلیاژی یا فولاد ضدزنگ، ب)الیاف شیش های مقاوم در برابر قلیا و پالیاف مصنوعی دیگر که دارای مقاومت بالا در برابر رطوبت، قلیا و مواد موجود در افزودنیهای شیمیایی بتن باشند، دستهبندی میشوند. چ- سنگدانههای مورد استفاده در بتن پاششی در دو رده با حداکثر بعد ۱۲/۵ و ۹/۵ میلی متر قرار میگیرند. محدودههای دانهبندی و ویژگی مصالح مورد مصرف در تولید بتن پاششی در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۸۲۰ ارائه گردیده است. ح- در استاندارد ملی ایران شماره ۱۸۸۸۵ مشخصات مواد ترکیبی خشک آماده جهت مصرف در بتن پاششی خشک یا تر ارائه گردیده است.