هدف از تدوین این مبحث، ارائه مشخصات فنی مواد، مصالح و فرآوردههای ساختمانی به منظور تأمین ایمنی، بهداشت، دوام، حفاظت محیط زیست و صرفه اقتصادی در ساختمان است. دامنهٔ کاربرد آن نیز محدود به انواع مواد، مصالح و فرآوردههای ساختمانی متعارف و نوین است، که در بنای انواع ساختمانها و تأسیسات مربوط، مورد استفاده قرار میگیرد. این مصالح و فرآوردههای ساختمانی باید جوابگوی نیازهای طراحی باشد. از این رو، مهندسان طراح، ناظر و مجری باید با توجه به مشخصات ساختمان و تأسیسات، مواد، مصالح و فرآوردههای ساختمانی مناسب را انتخاب و حداقل مشخصات فنی آنها را مطابق طرح ارائه کنند. مشخصات ارائه شده در طرح ها باید با ضوابط مطرح در این مبحث تطبیق کند. با توجه به زلزله خیز بودن ایران باید برای سبک سازی و کاهش جرم ساختمان، مصالح مقاوم و سبک با حداکثر نسبت مقاومت به وزن بهکار برده شود، تا علاوه بر ایمنی بیشتر، تأثیر زلزله بر ساختمان نیز کاهش یابد. همچنین لازم است با توجه به ضرورت حفظ محیط زیست، تولیدکنندگان و مصرف کنندگان در استفاده مجدد، بازیافت و بازیابی مواد، مصالح و فرآوردههای ساختمانی با رعایت ضوابط با درنظرگیری صرفه اقتصادی اهتمام ورزند.
یادآوری: در مورد هر دسته از مصالح، رعایت الزامات مقرر در دیگر مباحث مقررات ملی نیز ضروری است.