پهنای صحن یا حیاط خروج باید مطابق بخش ۳-۶-۶ تعیین گردد، اما این پهنا، جز در مواردی که در این بخش مشخص شده است، نباید کمتر از ۱۱۰ سانتی متر باشد. حیاطهای خروج مربوط به گروه(ف)نباید دارای عرض کمتر از ۹۰ سانتی متر باشند.در پهنای الزامی صحن یا حیاط خروج، نباید تا ارتفاع ۲۱۰ سانتیمتر هیچ مانعی وجود داشته باشد.
تبصره:درها هنگامی که بهطور کامل باز باشند و همینطور میلههای دستگرد نباید پهنای لازم را بیش از ۱۸ سانتی متر کاهش دهند. درها در هر وضعیتی نباید بیش از نصف عرض لازم را کاهش دهند. سایر پی شآمدگیهای غیرسازههای، از قبیل نقش بریها و تزئینات مشابه مجازاست از هر طرف ۴۰ میلیمتر به درون پهنای لازم پیشروی داشته باشند. در جایی که پهنای حیاط یا صحن خروج از حداقل پهنای لازم بیشتر باشد، و در امتداد مسیر تردد خروج کاهش یابد، این کاهش باید تدریجی باشد. پهنا باید به وسیله یک حفاظ با حداقل ۹۰ سانتی متر ارتفاع تغییر کند و نباید زاویه ای بزرگتر از ۳۰ درجه نسبت به محور حیاط یا صحن خروجی در امتداد مسیر تردد خروج ایجاد کند. در هیچ حالتی نباید پهنای حیاط خروج کمتر از پهنای حداقل الزامیشود. در جایی که صحن یا حیاط خروج مربوط به کل ساختمان یا بخشی از آن کمتر از ۳/۰ متر پهنا داشته باشد، دیوارهای خارجی حیاط خروج باید مطابق شرایط بخش، ۳-۸-۴ تا ارتفاع حداقل ۳/۰ متر بالای کف حیاط دارای حداقل ۱ ساعت مقاومت در برابر آتش باشند و بازشوهای موجود در آن باید به سیستمهای محافظ بازشو، از نوع خودبست هشو به میزان ۴۵ دقیقه مجهز باشند.
تبصره:حیاطهای خروج مربوط به بار تصرف کمتر از ۱۰ نفر.