در تصرفهای گروه(د-۲)، پلکانها و شیبراههای خارجی خروج نباید به عنوان جزئی از راه خروج الزامی بهکار روند. در سایرتصرفها برای ساختمانهای دارای حداکثر ۶ طبقه و ارتفاع حداکثر ۲۳ متر روی تراز زمین، میتوان از پلکانها و شیبراههای خارجی خروج، به عنوان جزئی از راه خروج الزامی استفاده کرد، به شرط آنکه دارای مشخصات زیر باشند: الف)ساختار پلکان و شیبراه خارجی توسط دیواری با حداقل ۲ ساعت مقاومت در براب ر آتش از فضاهای داخلی جدا شده و از نزدیک ترین بازشوی محافظت نشده در نما دست کم ۳ متر فاصله داشته باشند. تعداد بازشوهای تعبیه شده در دوربند باید به تعدادی که برای خروج از فضای متصرف عادی ضروری است، محدود شود؛ ب)باید حداقل از یک طرف به فضای خارج باز باشند. طرف باز باید در مجموع دارای حداقل ۳/۵ متر مربع سطح باز در تراز هر کف و یا تراز هر پاگرد میانی باشد. در سطح باز الزامی، باید نرده جان پناه یا حفاظ با ارتفاع ۱۱۰ سانتی متر یا بیشتر، در بالای کف مجاور یا تراز پ اگرد تعبیه شود؛ پ)پلکا ن و شیبراه خارجی باید حداقل ۳ متر از حدود زمین مجاور و ساختمانهای دیگر در همان زمین فاصله داشته باشد مگر آنکه مطابق بخش، ۳-۸-۳ دیوارهای خارجی و بازشوهای ساختمان مجاور بر اساس فاصله مجزاسازی حریق محافظت شده باشند؛ ت)در صورتی که پلکان یا شیبراه خارجی به بام بخش دیگری از بنا، یا بام بنای مجاور منتهی شود، بام مورد نظر باید دارای ساختار مقاوم حریق بوده و به راه خروج ایمن و پیوسته ای ارتباط داشته باشد؛ ث)پلکان خارجی خروج مستقیماً یا از طریق یک فضای باز به بیرون ساختمان تخلیه شود. در غیر این صورت باید به وسیله یک در خودبسته شو یا خودکاربسته شوی تأیید شده از فضای تخلیه جدا شود.