هدف این مبحث تعیین حداقل ضوابط و مقرراتی است که در تحلیل، طراحی و اجرای ساختمانهای فولادی جهت تامین ایمنی و بهرهبرداری مناسب، مورد استفاده قرار میگیرد. این مبحث شامل الزامات عمومی، الزامات طراحی، الزامات طراحی لرزهای و نیز الزامات ساخت، نصب و کنترل میباشد. در این مبحث مبنای طراحی سازهها، بررسی و کنترل آنها در حالتهای حدی مقاومت و بهرهبرداری برای حصول ایمنی و قابلیت بهرهبرداری است.
در این مبحث، روش طراحی مورد استفاده برای تامین الزامات حالتهای حدی مقاومت، روش ضرایب بار و مقاومت (LRFD) میباشد که بر پایهی جنبهی احتمالاتی بار و مقاومت، کالیبراسیون با روش تنش مجاز و تجربیات مهندسی استوار میباشد و از طریق دو سری ضرایب ایمنی شامل تشدید ضرایب بارها و اعمال ضرایب کاهش مقاومت در تحلیل و طراحی منظور میگردد. البته در این مبحث طراحی بر اساس روش مقاومت مجاز (ASD) نیز مجاز دانسته شدهاست و مقررات و ضوابط مربوط به این روش در پیوست ( ۱ ) این مبحث ارائه گردیدهاست.
بر اساس این مبحث در طراحی بر اساس حالتهای حدی بهرهبرداری، مجموعهی سازه، شامل اعضا و اتصالات آن نیز باید از نظر قابلیت بهرهبرداری مناسب مورد کنترل و طراحی قرار گیرند.