(اصلاحی ۱۳۶۲/۰۸/۰۳) - به اشخاص زیر هیچ نوع گذرنامه برای خروج از کشور داده نمیشود:
۱ (اصلاحی ۱۳۶۲/۰۸/۰۳) - کسانیکه به موجب اعلام کتبی مقامات قضائی حق خروج از کشور را ندارند.
۲ (اصلاحی ۱۳۶۲/۰۸/۰۳) - کسانیکه در خارج از ایران به سبب تکدی و یا ولگردی و یا ارتکاب سرقت و کلاهبرداری و یا به هر عنوان دیگر دارای سوء شهرت باشند.
۳ (اصلاحی ۱۳۶۲/۰۸/۰۳) - کسانیکه مسافرت آنها به خارج کشور به تشخیص مقامات قضائی مخالف مصالح جمهوری اسلامی ایران باشد.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۶۲/۰۸/۰۳) - رسیدگی و تشخیص افراد مذکور در بند ۲ این ماده واحده به عهدهی کمیسیونی مرکب از نمایندگان:
۱ - وزارت امور خارجه.
۲ - وزارت دادگستری
۳ - وزارت کشور
۴ - شهربانی جمهوری اسلامی.
۵ - وزارت اطلاعات که به دعوت وزارت کشور تشکیل خواهد شد میباشد.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۶۲/۰۸/۰۳) - از تاریخ ۱۳۶۲/۰۸/۰۳، ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ و تبصره و بندهای آن و همچنین لایحه قانونی اصلاح ماده ۱۶قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۸/۱۲/۰۴ شورای انقلاب نسخ میشود.