( اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸ ) از تاریخی كه وزارت راه و شهرسازی با كسب نظر از وزارت كشور در هر محل حسب مورد اعلام نماید، اشتغال اشخاص حقیقی و حقوقی به آن دسته از امور فنی در بخشهای ساختمان و شهرسازی كه توسط وزارت یاد شده تعیین میشود، مستلزم داشتن صلاحیت حرفهای است. این صلاحیت در مورد مهندسان از طریق پروانهی اشتغال به كار مهندسی و در مورد كاردانهای فنی و معماران تجربی از طریق پروانهی اشتغال به كار كاردانی یا تجربی و در مورد كارگران ماهر از طریق پروانهی مهارت فنی احراز میشود. مرجع صدور پروانهی اشتغال به كار مهندسی و پروانهی اشتغال به كار كاردانی و تجربی، وزارت راه و شهرسازی و مرجع صدور پروانهی مهارت فنی وزارت تع-اون، كار و رفاه اجتماعی تعیین میگردد. شرایط و ترتیب صدور، تمدید، ابطال و تغییر مدارك صلاحیت حرفهای موضوع این ماده و چگونگی تعیین، حدود صلاحیت و ظرفیت اشتغال دارندگان آنها در آئیننامهی اجرائی این قانون معین میشود.
تبصره ۱ ( اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸ ) - وزارت راه و شهرسازی و وزارت تع-اون، كار و رفاه اجتماعی حسب مورد موظفند ظرف ۱۰ سال از تاریخ ابلاغ این قانون با استفاده از همكاری شهرداریها، مهندسان و سازمانها و تشكلهای حرفهای و صنفی شاغل در این بخشها دامنهی اجرای این ماده را به كل كشور توسعه دهند، اهداف مرحلهای این امر و بودجهی مورد نیاز برای آموزش و آزمون اشخاص و سامان بخشیدن به صنوف و حرف فنی شاغل در این بخشها همه ساله در بودجه سالیانهی دستگاه اجرائی مربوط پیشبینی خواهد شد.
تبصره ۲ - كلیهی اشخاص حقیقی و حقوقی غیرایرانی جهت انجام خدمات موضوع این قانون باید مدارك صلاحیت حرفهای موقت دریافت دارند.