اصطلاحات به كار برده شده در این قانون، دارای معانی به شرح زیر است:
الف - خسارت بدنی: هر نوع دیه یا ارش ناشی از هر نوع صدمه به بدن مانند شكستگی، نقص و از كار افتادگی عضو اعم از جزئی یا كلی، موقت یا دائم، دیهی فوت و هزینهی معالجه با رعایت ماده ۳۵ قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه به سبب حوادث مشمول بیمهی موضوع این قانون
ب - خسارت مالی: زیانهایی كه به سبب حوادث مشمول بیمهی موضوع این قانون به اموال شخص ثالث وارد شود.
پ - حوادث: هرگونه سانحهی ناشی از وسایل نقلیهی موضوع بند (ث) این ماده و محمولات آنها از قبیل تصادم، تصادف، سقوط، واژگونی، آتشسوزی و یا انفجار یا هر نوع سانحهی ناشی از وسایل نقلیه بر اثر حوادث غیرمترقبه
ت - شخص ثالث: هر شخصی است كه به سبب حوادث موضوع این قانون دچار خسارت بدنی و یا مالی شود به استثنای رانندهی مسبب حادثه.
ث - وسیلهی نقلیه: وسایل نقلیهی موتوری زمینی و ریلی شهری و بین شهری و واگن متصل یا غیرمتصل به آن و یدك و كفی (تریلر) متصل به آنها
ج - صندوق: صندوق تأمین خسارتهای بدنی
چ - بیمهی مركزی: بیمهی مركزی جمهوری اسلامی ایران
ح - راهنمایی و رانندگی: پلیس راهنمایی و رانندگی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران