هرگاه شخصی یكی از كارهای مذكور در ماده (۵۰۷) اين قانون را در ملك خویش یا مكانی كه در تصرف و اختیار اوست، انجام دهد و سبب آسیب دیگری گردد، ضامن نیست مگر اینكه شخصی را كه آگاه به آن نیست به آنجا بخواند و به استناد آن، جنایتی به وی وارد گردد.
تبصره ۱ ـ هرگاه شخص آسیبدیده بدون اذن مالك یا با اذنی كه قبل از انجام اعمال مذكور از مالك گرفته، وارد شود و صاحب ملك از ورود او اطلاع نداشته باشد، مالك ضامن نیست مگر اینكه صدمه یا تلف به علت اغواء، سهلانگاری در اطلاعدادن و مانند آن مستند به مالك باشد.
تبصره ۲ ـ هرگاه كسی در ملك دیگری و بدون اذن او، مرتكب یكی از كارهای مذكور در ماده (۵۰۷) اين قانون گردد و شخص ثالثی كه بدون اذن وارد آن ملك شدهاست، آسیب ببیند، مرتكب عهدهدار دیه است، مگر اینكه بروز حادثه و صدمه مستند به خود مصدوم باشد كه در اینصورت مرتكب ضامن نیست مانند اینكه مرتكب علامتی هشدار دهنده بگذارد یا درب محل را قفل كند لكن مصدوم بدون توجه به علائم یا با شكستن درب وارد شود.