هرگاه مرتكب جرم در حین ارتكاب، مجنون باشد یا در جرایم موجب تعزیر پس از وقوع جرم مبتلا به جنون شود چنانچه جنون و حالت خطرناك مجنون با جلبنظر متخصص، ثابت و آزاد بودن وی مخل نظم و امنیت عمومیباشد به دستور دادستان تا رفع حالت خطرناك در محل مناسب نگهداری میشود.
شخص نگهداری شده یا خویشاوندان او میتوانند در دادگاه به این دستور اعتراض كنند كه در این صورت، دادگاه با حضور معترض، موضوع را با جلبنظر كارشناس در جلسه اداری رسیدگی میكند و با تشخیص رفع حالت خطرناك در مورد خاتمه اقدام تأمینی و درغیراینصورت در تأیید دستور دادستان، حكم صادر میكند. این حكم قطعی است ولی شخص نگهداریشده یا خویشاوندان وی، هرگاه علائم بهبود را مشاهده كردند حق اعتراض به این حكم را دارند.
این امر مانع از آن نیست كه هرگاه بنا به تشخیص متخصص بیماریهای روانی، مرتكب، درمان شده باشد برحسب پیشنهاد مدیر محل نگهداری او دادستان دستور خاتمه اقدام تأمینی را صادر كند.
تبصره ۱ ـ هرگاه مرتكب یكی از جرایم موجب حد پس از صدور حكم قطعی دچار جنون شود حد ساقط نمیشود. در صورت عارض شدن جنون قبل از صدور حكم قطعی در حدودی كه جنبه حقاللهی دارد تعقیب و محاكمه تا زمان افاقه به تأخیر میافتد. نسبت به مجازاتهایی كه جنبه حقالناسی دارد مانند قصاص و دیه و همچنین ضرر و زیان ناشی از جرم،جنون مانع از تعقیب و رسیدگی نیست.
تبصره ۲ ـ قوهقضاییه موظف است مراكز اقدام تأمینی را در هر حوزه قضایی برای نگهداری افراد موضوع این ماده تدارك ببیند. تا زمان شروع به كار این اماكن، قسمتی از مراكز رواندرمانی بهزیستی یا بیمارستانی موجود به این افراد اختصاص داده میشود.