حقوق اجتماعی موضوع این قانون به شرح زیر است:
الف ـ داوطلبشدن در انتخابات ریاست جمهوری، مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامیو شوراهای اسلامیشهر و روستا
ب ـ عضویت در شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام یا هیأت دولت و تصدی معاونت رییسجمهور
پ ـ تصدی ریاست قوه قضاییه، دادستانی كل كشور، ریاست دیوانعالی كشور و ریاست دیوان عدالت اداری
ت ـ انتخابشدن یا عضویت در انجمنها، شوراها، احزاب و جمعیتها بهموجب قانون یا با رأی مردم
ث ـ عضویت در هیأتهای منصفه و امناء و شوراهای حل اختلاف
ج ـ اشتغال به عنوان مدیر مسؤول یا سردبیر رسانههای گروهی
چ ـ استخدام و یا اشتغال در كلیه دستگاههای حكومتی اعم از قوای سهگانه و سازمانها و شركتهای وابسته به آنها، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، نیروهای مسلح و سایر نهادهای تحتنظر رهبری، شهرداریها و مؤسسات مأمور به خدمات عمومیو دستگاههای مستلزم تصریح یا ذكر نام برای شمول قانون بر آنها
ح ـ اشتغال به عنوان وكیل دادگستری و تصدی دفاتر ثبت اسناد رسمیو ازدواج و طلاق و دفتریاری
خ ـ انتخابشدن به سمت قیّم، امین، متولی، ناظر یا متصدی موقوفات عام
د ـ انتخابشدن به سمت داوری یا كارشناسی در مراجع رسمی
ذ ـ استفاده از نشانهای دولتی و عناوین افتخاری
ر ـ تأسیس، اداره یا عضویت در هیأت مدیره شركتهای دولتی، تعاونی و خصوصی یا ثبتنام تجارتی یا مؤسسهآموزشی، پژوهشی، فرهنگی و علمی
تبصره ۱ ـ مستخدمان دستگاههای حكومتی در صورت محرومیت از حقوق اجتماعی، خواه به عنوان مجازات اصلی و خواه مجازات تكمیلی یا تبعی، حسب مورد در مدت مقرر در حكم یا قانون، از خدمت منفصل میشوند.
تبصره ۲ ـ هر كس به عنوان مجازات تبعی از حقوق اجتماعی محروم گردد پس از گذشت مواعد مقرر در ماده (۲۵) اين قانون اعاده حیثیت میشود و آثار تبعی محكومیت وی زائل میگردد مگر در مورد بندهای (الف)، (ب) و (پ) این ماده كه از حقوق مزبور بهطور دائمی محروم میشود.