هرگاه بیمهگذار در نتیجهی عمل خود خطری را كه به مناسبت آن بیمه منعقد شده است تشدید كند یا یكی از كیفیات یا وضعیت موضوع بیمه را به طوری تغییر دهد كه اگر وضعیت مزبور قبل از قرارداد موجود بود بیمهگر حاضر برای انعقاد قرارداد یا شرایط مذكوره در قرارداد نمیگشت، باید بیمهگر را بلافاصله از آن مستحضر كند.
اگر تشدید خطر یا تغییر وضعیت موضوع بیمه در نتیجهی عمل بیمهگذار نباشد، مشارالیه باید مراتب را در ظرف ده روز از تاریخ اطلاع خود رسما به بیمهگر اعلام كند.
در هر دو مورد مذكور در فوق، بیمهگر حق دارد اضافهی حق بیمه را معین نموده به بیمهگذار پیشنهاد كند و در صورتیکه بیمهگذار حاضر برای قبولی و پرداخت آن نشود، قرارداد را فسخ كند و اگر تشدید خطر در نتیجهی عمل خود بیمهگذار باشد، خسارات وارده را نیز از مجرای محاكم عمومی از او مطالبه كند و در صورتیكه بیمهگر پس از اطلاع تشدید خطر به نحوی از انحاء رضایت به بقاء عقد قرارداد داده باشد، مثل آنكه اقساطی از وجه بیمه را پس از اطلاع از مراتب از بیمهگذار قبول كرده یا خسارت بعد از وقوع حادثه به او پرداخته باشد، دیگر نمیتواند به مراتب مذكوره استناد كند. وصول اقساط حق بیمه بعد از اطلاع از تشدید خطر یا پرداخت خسارت پس از وقوع حادثه و نحو آن دلیل به رضایت بیمهگر به بقاء قرارداد میباشد.