مستثنیات دین صرفاً شامل موارد زیر است:
الف - منزل مسكونی كه عرفاً در شأن محكومٌعلیه در حالت اعسار او باشد.
ب - اثاثیهی مورد نیاز زندگی كه برای رفع حوائج ضروری محكومٌعلیه و افراد تحت تكفل وی لازم است.
ج - آذوقهی موجود به قدر احتیاج محكومٌعلیه و افراد تحت تكفل وی برای مدتی كه عرفاً آذوقه ذخیره میشود.
د - كتب و ابزار علمی و تحقیقاتی برای اهل علم و تحقیق متناسب با شأن آنها
ه- - وسایل و ابزار كار كسبه، پیشهوران، كشاورزان و سایر اشخاص كه برای امرار معاش ضروری آنها و افراد تحت تكفلشان لازم است.
و - تلفن مورد نیاز مدیون
ز - مبلغی كه در ضمن عقد اجاره به موجر پرداخت میشود، مشروط بر اینكه پرداخت اجارهبها بدون آن موجب عسر و حرج گردد و عین مستأجره مورد نیاز مدیون بوده و بالاتر از شأن او نباشد.
تبصره ۱ - چنانچه منزل مسكونی محكومٌعلیه بیش از نیاز و شأن عرفی او در حالت اعسارش بوده و مال دیگری از وی در دسترس نباشد و مشارٌالیه حاضر به فروش منزل مسكونی خود تحت نظارت مرجع اجراء كننده رأی نباشد به تقاضای محكومٌله به وسیلهی مرجع اجراء كنندهی حكم با رعایت تشریفات قانونی به فروش رفته و مازاد بر قیمت منزل مناسب عرفی، صرف تأدیهی دیون محكومٌعلیه خواهد شد مگر اینكه استیفای محكومٌبه به طریق سهلتری مانند استیفاء از محل منافع بخش مازاد منزل مسكونی محكومٌعلیه یا انتقال سهم مشاعی از آن به شخص ثالث یا طلبكار امكانپذیر باشد كه در این صورت محكومٌبه از طرق مذكور استیفاء خواهد شد.
تبصره ۲ - چنانچه به حكم قانون مستثنیات دین تبدیل به عوض دیگری شده باشد، مانند اینكه مسكن به دلیل قرار گرفتن در طرحهای عمرانی تبدیل به وجه گردد، یا در اثر از بین رفتن، عوضی دریافت شده باشد، وصول محكومٌبه از آن امكانپذیر است مگر اینكه محرز شود مدیون قصد تهیهی موضوع نخستین را دارد.