شاكی یا مدعی خصوصی میتواند شخصاً یا توسط وكیل شكایت كند. در شكوائیه موارد زیر باید قید شود:
الف - نام و نام خانوادگی، نام پدر، سن، شغل، میزان تحصیلات، وضعیت تأهل، تابعیت، مذهب، شماره شناسنامه، شماره ملی، نشانی دقیق و در صورت امكان نشانی پیام نگار (ایمیل)، شماره تلفن ثابت و همراه و كدپستی شاكی
ب - موضوع شكایت، تاریخ و محل وقوع جرم
پ - ضرر و زیان وارده به مدعی و مورد مطالبه وی
ت - ادلهی وقوع جرم، اسامی، مشخصات و نشانی شهود و مطلعان در صورت امكان
ث - مشخصات و نشانی مشتكی عنه یا مظنون در صورت امكان
تبصره - قوه قضائیه مكلف است اوراق متحد الشكل مشتمل بر موارد فوق را تهیه كند و در اختیار مراجعان قرار دهد تا در تنظیم شكوائیه مورد استفاده قرار گیرد. عدم استفاده از اوراق مزبور مانع استماع شكایت نیست.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
تفاوت شاکی با اعلامکننده جرم در طرح شکایت کیفری
مطابق ماده ۶۸ قانون آیین دادرسی کیفری، شاکی یا مدعی خصوصی میتواند شخصاً یا توسط وکیل خود شکایت کیفری را مطرح کند. بنابراین طرح شکایت از سوی وکیل، همانند اقدام مستقیم شاکی، به نام و از جانب شخص زیاندیده انجام میشود.
در مقابل، شخصی که خود شاکی یا وکیل او نیست و صرفاً وقوع جرم را به مرجع قضایی اطلاع میدهد، اصولاً اعلامکننده جرم محسوب میشود، نه شاکی خصوصی.
این تفکیک از نظر آثار آیین دادرسی اهمیت دارد؛ زیرا شاکی شخصی است که از وقوع جرم متحمل ضرر و زیان شده یا حق خاصی از وی تضییع شده است و از حقوق و اختیارات قانونی شاکی برخوردار میشود، در حالی که اعلامکننده جرم صرفاً وقوع جرم را به مرجع صالح اطلاع میدهد و به صرف اعلام جرم، عنوان و حقوق شکلی شاکی را به دست نمیآورد.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.