هر گاه در حال معامله، مبیع از حیث مقدار معین بوده و در وقت تسلیم کمتر از آن مقدار در آید، مشتری حق دارد که بیع را فسخ کند یا قیمت موجود را با تادیه حصهای از ثمن به نسبت موجود، قبول نماید و اگر مبیع زیاده از مقدار معین باشد، زیاده، مال بایع است.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
نکته ۱
حکم این ماده در خصوص حالتی است که مبیع از نظر عینی، قابل تجزیه باشد و بتوان بدون ضرر آن را به اجزای مساوی تقسیم کرد. مانند برنج.
نکته ۲
اگر مبیع بیش از مقدار تعیین شده باشد از آنجا که بر جزء اضافه معامله صورت نگرفته است، این بخش متعلق به بایع است و اگر کمتر باشد، مشتری می تواند با دادن ثمن به نسبت موجود، عقد را قبول کند و یا با استناد به خیار تبعض صفقه، بیع را فسخ کند.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
گندم های موجود در یک انبار به شرط اینکه ده تن باشد، فروخته میشود. هنگام تسلیم مبیع، معلوم میشود که مقدار آن ۹ تن است. کدام مورد صحیح است؟