( اصلاحی ۱۳۹۸/۰۷/۰۲ ) فرزندان حاصل از ازدواج شرعی زنان ایرانی با مردان غیرایرانی كه قبل یا بعد از تصویب این قانون متولد شده یا میشوند، قبل از رسیدن به سن هجده سال تمام شمسی به درخواست مادر ایرانی در صورت نداشتن مشكل امنیتی ( به تشخیص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ) به تابعیت ایران در می آیند.
فرزندان مذكور پس از رسیدن به سن هجده سال تمام شمسی، در صورت عدم تقاضای مادر ایرانی، می توانند تابعیت ایران را تقاضا كنند كه در صورت نداشتن مشكل امنیتی ( به تشخیص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ) به تابعیت ایران پذیرفته می شوند. پاسخ به استعلام امنیتی باید حداكثر ظرف مدت سه ماه انجام شود و نیروی انتظامی نیز مكلف است نسبت به صدور پروانهی اقامت برای پدر غیرایرانی در صورت نداشتن مشكل امنیتی (به تشخیص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) اقدام كند.
تبصره ۱ ( اصلاحی ۱۳۹۸/۰۷/۰۲ ) - در صورتی كه پدر و یا مادر متقاضی در قید حیات نبوده و یا در دسترس نباشند، در صورت ابهام در احراز نسب متقاضی، احراز نسب با دادگاه صالح می باشد.
تبصره ۲ ( اصلاحی ۱۳۹۸/۰۷/۰۲ ) - افراد فاقد تابعیتی كه خود و حداقل یكی از والدین شان در ایران متولد شده باشند، می توانند پس از رسیدن به سن هجده سال تمام شمسی، تابعیت ایرانی را تقاضا كنند كه در صورت نداشتن سوء پیشینه كیفری و نیز نداشتن مشكل امنیتی (به تشخیص وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) به تابعیت ایران پذیرفته می شوند .
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و دو تبصره در جلسه علنی روز یكشنبه دوم مهرماه یكهزار و سیصد و هشتاد و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۸۵/۰۷/۱۲ به تأیید شورای محترم نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - غلامعلی حداد عادل