واژگانی كه در این قانون به كار برده شده، به شرح زیر تعریف میشوند:
الف - مناقصه : فرآیندی است رقابتی برای تأمین كیفیت مورد نظر ( طبق اسناد مناقصه )،كه در آن تعهدات موضوع معامله به مناقصهگری كه كمترین قیمت متناسب را پیشنهاد كرده باشد، واگذار میشود.
ب - مناقصهگزار : دستگاه موضوع بند ( ب ) ماده ۱ - کاربرد قانون برگزاری مناقصات كه مناقصه را برگزار مینماید.
ج - مناقصهگر : شخصی حقیقی یا حقوقی است كه اسناد مناقصه را دریافت و در مناقصه شركت میكند.
د - كمیته فنی بازرگانی : هیأتی است با حداقل سه عضو خبرهی فنی بازرگانی صلاحیتدار كه از سوی مقام مجاز دستگاه مناقصهگزار انتخاب میشود و ارزیابی فنی بازرگانی پیشنهادها و سایر وظایف مقرر در این قانون را بر عهده میگیرد.
ه- - ارزیابی كیفی مناقصهگران : عبارت است از ارزیابی توان انجام تعهدات مناقصه گران كه از سوی مناقصهگزار یا به تشخیص وی توسط كمیته فنی بازرگانی انجام میشود.
و - ارزیابی فنی بازرگانی پیشنهادها : فرآیندی است كه در آن مشخصات، استانداردها، كارایی، دوام و سایر ویژگیهای فنی بازرگانی پیشنهادهای مناقصهگران بررسی، ارزیابی و پیشنهادهای قابل قبول برگزیده میشوند.
ز - ارزیابی مالی : فرآیندی است كه در آن مناسبترین قیمت به شرح مندرج در ماده ۲۰ - ارزیابی مالی و تعیین برندهی مناقصه قانون برگزاری مناقصات از بین پیشنهادهائی كه از نظر فنی بازرگانی پذیرفته شدهاند، برگزیده میشود.
ح - ارزیابی شكلی : عبارت است از بررسی كامل بودن اسناد و امضای آنها، غیرمشروط و خوانا بودن پیشنهاد قیمت.
ط - انحصار : انحصار در معامله عبارت است از یگانه بودن متقاضی شركت در معامله كه به طرق زیر تعیین میشود.
۱ - اعلان هیأت وزیران برای كالاها و خدماتی كه در انحصار دولت است.
۲ - انتشار آگهی عمومی و ایجاب تنها یك متقاضی برای انجام معامله.
ی - برنامه زمانی مناقصه : سندی است كه در آن زمان و مهلت برگزاری مراحل مختلف مناقصه، مدت اعتبار پیشنهادها و زمان انعقاد قرارداد مشخص میشود.